چه جمعه ها که یک به یک غروب شد، نیامدی!

چه بغض ها که در گلو رسوب شد، نیامدی!

خلیل آتشین سخن! تبر به دوش بت شکن!

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد، نیامدی!

برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم، نه

ولی برای عده ای، چه خوب شد، نیامدی!

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام

دوباره صبح، ظهر، نه، غروب شد، نیامدی!

.....................